โกลเด้นวิลเล็จ ที่โรงแรมโนโวเต็ลสุวรรณภูมิแอร์พอร์ต

กว่าปีที่สนามบินใหม่ได้เปิดมาอย่างเป็นทางการ ผมก็เพิ่งจะมีโอกาสไปที่สุวรรณภูมิเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการเช่นกัน.....ก็เพราะไม่ได้ไปต่างประเทศ ส่วนการเดินทางในประเทศนั้นมักจะเลือกเที่ยวบินที่ขึ้นและลงที่ดอนเมืองเท่านั้นเอง.....เพราะ....คุ้นกว่าและใกล้บ้านกว่า

เร็สโตร็องต์นี้เสิร์ฟอาหารจีน ทำท่าว่าจะเป็นกวางตุ้งก็ไม่เชิง เสฉวนก็ไม่ใช่ แต้จิ๋วก็พอมีกลิ่นอายรสชาติอยู่บ้าง แต่จะเป็นอะไรก็ช่างเถิด......เช็ฟประสิทธิ์ผลิตออกมาได้รสได้ชาติ ลงตัว ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น นึ่ง ทอด ปิ้ง ย่าง

ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์ชนิดใด ซ้อสอย่างใด....เข้าท่า เข้าทาง ถูกลิ้น คุ้นลิ้น ไปเสียหมด

เราไปชิมกันตอนค่ำ แต่เช็ฟประสิทธิ์สู้อุตส่าห์หา ดิมซัม กว่า ๒๐ ชนิดมาเสนอสนองได้อย่างเฉียบขาด เห็นแล้วแทบเป็นลม .....เพราะมากแสนมาก

ในบรรดาดิมซัมที่หลากหลายที่เป็นที่รู้จัก....ฮักเก๋า ขนมจีบ ซาลาเปา เผือกทอดและ ฯลฯ ที่สะดุดตาสะดุดปากมีอยู่หลายสิ่ง เช่น ก๋วยเตี๋ยวหลอด ของที่นี่ แปลกไม่เคยเห็นเคยกินมาจากที่ไหน แต่อร่อย ข้าวเหนียวห่อใบบัว ห่อละคำ สวยน่ากิน และ รสชาติก็ช่างประณีตบรรจงเสียจริง

เป็ดปักกิ่ง ซึ่งไม่ได้กินเสียนาน เพราะเกรงไขมัน ครั้นมาถึงที่นี่อดใจไม่ได้ เพราะใต้หนังที่กรอบกรุบไม่มีมันให้เห็นแม้แต่สะเก็ดเดียว....แป้งบาง.....ซ้อสหวานเค็มลงตัว....แต่ก็อดไม่ได้ที่จะขอเอ็กซ์โอซ้อสมาแซม

เช็ฟประสิทธิ์บอกว่าทำเอง.......

ซู้ปหูฉลามน้ำใส น้ำสต็อคได้ที่เสียเหลือเกิน หวานหอม อมเปรี้ยวเจือจาง เป็นรสดีที่ไม่คุ้นลิ้น คิดว่าลำไยแห้งก็ไม่ใช่ หล่อฮังก้วย ก็ไม่เชิง ถามไปถามมา ก็ได้ความว่าเช็ฟฯไช้ พุทราแห้งเป็น กระสายตอนต้มน้ำสต็อค หูฉลามเป็นเส้นปนแผง เคล้ามากับเนื้อปูที่เป็นลิ่มเป็นยวงแถมไข่ปูมาให้ด้วยอีก......

ที่ออกจะแปลกอีกอย่างหนึ่งคือ ซ้อสกะปิ ที่ราดปลากระพงทอดกรอบเหลืองเป็นทองข้างนอก ส่วนเนื้อในขาวจั๊ว ชีชีแปะแป๊ะเสียเหลือหลาย ทั้งซ้อสทั้งปลาเข้ากันเป็นปี่เป็นตะโพน

แพะน้ำแดง เป็นอีกอย่างที่ชอบมาก ตุ๋นเนื้อแพะจนเปื่อย หาสาบหาสางแทบไม่ได้เลย น้ำแดงของเช็ฟประสิทธิ์เป็นน้ำแดงที่ไม่เหมือนน้ำแดงที่อื่น ข้นปนใสสีไม่แดงมาก หอม ตักใส่ปากกินได้ คล้ายกับซู้ปข้นที่ไม่ข้นจนเขละ

เราปิดท้ายรายการกันด้วย มะพร้าวอ่อนตุ๋น เป็นของหวานร้อนร้อน โชคดีที่แอร์คอนฯ ออกจะเย็น ทำให้สวาปามได้สบายปากสบายตัว หอมคล้ายคล้ายกินมะพร้าวอ่อนเผา....แต่ความหอมนั้นติดมากับทุกช้อนที่ตักใส่ปาก กรุ่นกลิ่นจนคำสุดท้าย......เลิศและเริ่ด

เสียดายที่.....อยู่ไกล....มิฉนั้นละก้อ.....คงวิ่งไปส้องเสพทุกสัปดาห์.....แน่แน่

ต้องขอขอบคุณคุณจุฑามาศที่เอื้อเฟื้อเชื้อเชิญมา และขอขอบคุณและคารวะเช็ฟประสิทธ์ในฝีมือ